Yol Notları VI — (Sony ZV-E10 + 18–105mm F/4 G OSS ile Alışma Turu)

     Bu kameraya alışmak için gerçekten çok uğraştım ama galiba olmayacak. Ne kadar çabalarsam çabalayayım, bir türlü anlaşamadık. Sonunda kendimi iyice EOS M'e geri dönmüş buldum. Sanırım artık kabul etmem gerekiyor: Ben Canon'u seviyormuşum. Çeşit çeşit lens kullanabilirim düşüncesiyle Sony'ye biraz balıklama atladım ama ortaya çıktı ki bu sistem pek bana göre değilmiş. Bu videoda Sony'nin renklerini olabildiğince Canon'un renk karakterine yaklaştırmaya çalıştım. Yine de ortaya çıkan görüntüler gözüme hâlâ tam olarak aynı gelmiyor. Dediğim gibi, ZV-E10 gerçekten çok kullanışlı, hatta sunduğu imkânlar düşünüldüğünde inanılmaz kapasiteli ve kompakt bir makine. Ancak ne yazık ki bana pek yaramadı. Sanırım en kısa zamanda onu elden çıkarıp Canon R10'a ya da başka bir makineye geçiş yapacağım.

Yol Notları - V (Eve Dönmeye Çalışan Adam)

     Bilenleriniz vardır, bir süredir Vadistanbul'da çalışıyorum. İstanbul'u sular altında bırakan 14 Ekim 2026 tarihli yağışlar sırasında da ofisteydim. Çok şükür, bu olay arazide olduğum bir güne denk gelmedi. Çünkü arazi çalışmalarına giderken arabamı genellikle su altında kalan otoparkın hemen bir üst katına bırakıp gidiyordum.

NMS Mircea Liman Ziyareti

     Kamerayı ilk aldığım günlerde, Romanya eğitim gemisi Mircea İstanbul'da bir liman ziyareti gerçekleştiriyordu. Bundan daha iyi bir kamera testi mi olur deyip makinemi alarak yola düşmüştüm. Açıkçası ben Mircea'yı hep eski Mircea gemisiyle karıştırıyormuşum. Sonradan öğrendim ki o eski gemi, bir tatbikat sırasında bilinçli olarak batırılmış. O yüzden video başlığındaki tarih ne yazık ki doğru değil, ancak tekrardan düzeltmeye de uğraşmak istemedim. Bir süredir aklımda olan OcCre'nin Endurance model kitini alma düşüncesinden vazgeçmiştim; ancak Mircea ile karşılaşmak, o eski merakımı yeniden canlandırdı. 

Yol Notları - IV (Bu Yolun Bildiği Bazı Şeyler)

     Genelde GES sahalarımız tarımsal faaliyetlerin yürütülemediği marjinal olarak sınıflandırılan alanlarda kurulduğu için sahalara ulaşmak için bayağı uzak noktalara gitmek durumunda kalabiliyoruz. Yine böyle bir sahaya gittiğim bir günde kuru hava beklerken öğlene kadar yağışın devam edeceğini görünce biraz yavaşlamış ve etrafa göz gezdirme fırsatı bulmuştum. Bir yandan da içimde "Bu yağmurdan sonraya sahaya ulaşabilecek miyim?" korkusu kol geziyordu. Bir şekilde yine güneş doğdu, bulutlar dağıldı ve ben işlerimi güvenle hallebildim.

Yol Notları - III

     Son dört beş yıldır neredeyse hiç kamerasız dışarı çıkmıyorum. Bu da Karayolları'nda çalışırken edindiğim alışkanlıklardan biri. Ölçme yaptığımız alanlardaki bazı durumları raporlamak için her seferinde iPhone'daki fotoğrafları bilgisayara aktarma çilesiyle uğraşmamak adına yanıma fotoğraf makinemi alıp öyle dolaşırdım. Karayolları'na veda ettim ama kamera hâlâ çantamdan çıkmadı. Geçtiğimiz günlerde yine sahalarımızdan birinde kontrol ölçmesi yapmak üzere yola çıktığımda, yol boyunca karşıma çıkan birbirinden güzel rüzgâr güllerini görünce kayıtsız kalamadım. Ne yazık ki o gün EOS M'in üzerinde kendi sorunlu kit lensi vardı. Ekrana vuran güneş nedeniyle durumu çekim sırasında pek fark edemedim ama netlik sürekli kaymış. Yine de bu görüntüleri kaybetmek istemedim; kusurlarına rağmen, o günden geriye kalan küçük bir anı olarak buraya ekliyorum.

Videoların Devamı Üzerine / SHG Airshow 2026 - 07

     Sevgili okuyucu, itiraf ediyorum; Sony ZV-E10 ile bir türlü barışamadım, bir türlü anlaşamadık. Canon kullanırken ne yapacağım, nasıl bir görüntü elde edeceğim az çok belliydi. Sony'ye geçince ise istediğim görüntüye ulaşabilmek için o kadar çok uğraşmam gerekti ki sonunda gerçekten sıkıldım ve pes ettim. Makinenin hakkını yemeyeyim; kullanışlılığı, gyro metadatası ve sunduğu teknik imkânlar gerçekten etkileyici. Ancak ne yazık ki profesyonel bir kurgucu değilim ve her videoda renklerle bu kadar uzun süre uğraşmak istemiyorum. Bu arada sorun kameranın kötü olması falan değil, renkleri de son derece güzel geliyor. Benim için sorun şu: Canon'un görüntü karakteri, benim çekmek istediğim görüntülere çok daha yakındı; renk paletlerimiz büyük oranda örtüşüyordu. Hatta resim yaparken kullandığım renkleri çok rahat bulup oluşturabiliyordum Canon'un görüntülerinde. Sony ise bambaşka bir dünyaymış. Bu hafta ZV-E10'a alışmak için epey çaba sarf ettim ama sonunda kendimi yine EOS M ile takılırken buldum. Sanırım ilk fırsatta ZV-E10'a veda edeceğim. SHG Airshow'da çektiğim diğer videoları da arşiv niteliğinde aşağıya bırakıyorum.

Yeni Ekipmanlarım Üzerine / SHG Airshow 2026 - 06

 SHG Airshow 2026'nın ardından eve döndüğümde oldukça garip bir durumla karşı karşıya kaldım. Aylarca araştırıp aldığım ekipmanlardan genel olarak memnundum ama ortaya çıkan görüntüler konusunda ne yazık ki aynı şeyi söyleyemiyordum. Farkındayım, bu biraz garip bir ikilem, ancak dinledikçe şans verme ihtimaliniz de az değil.

     Aslında bu biraz sinir bozucu bir farkındalıktı. Bunca sene alışmıştım hep ekipmanlarıma laf atmaya, biri çok eskiydi, ötekinin yetenekleri kısıtlıydı. Hatta gösteri öncesinde düşüncelerim o kadar netti ki: Eğer sonuçlar istediğim gibi olmazsa bunun sebebini direkt ekipmanda arayacaktım. Sonuçta geçen yıl yaşadığım problemlerin önemli bir kısmını çözmek için yola çıkmıştım ve bu sefer kesenin ağzının sınırlarını da bütçemin izin verdiği ölçüde açmıştım. Daha iyi bir gövde, daha kaliteli bir lens, ND filtre, yedek bataryalar ve daha önce sahip olmadığım birçok imkân artık elimdeydi.

Yedek Planlarım Üzerine / SHG Airshow 2026 - 05

     Hatırlarsanız, bir önceki postta gösteri günü yaşadığım sıcaklık problemleri yüzünden bazı kayıtları 1080p olarak almak zorunda kaldığımdan bahsetmiştim. O an için bu çok da büyük bir sorun gibi görünmüyordu. Sonuçta yıllarca 4K neymiş, güzelim Full HD neyime yetmiyor diyerek bu şekilde yıllarca idare etmeyi bilmiştim.

     Bu yüzden kendi kendime oldukça mantıklı gelen bir acil durum planı geliştirmiştim: en kötü kaydetmeye 1080p’den devam edecektim. Eve dönüp görüntüleri büyük ekranda izleyene kadar da bu planın sağlamlığına dair içimde en ufak kuşkuya yer yoktu.

     Öncelikle şunu söylemem gerekiyor: ZV-E10'un 4K görüntülerini gerçekten çok beğendim. Uzak detaylar, uçak gövde detayları, perçinler ve genel görüntü netliği daha önce kullandığım kameralarda alıştığım seviyenin belirgin şekilde üzerindeydi. Sorun belki de biraz bundan kaynaklanıyordur, kim bilir?

Yeni Kameramın İlk Sınavı / SHG Airshow 2026 - 04

     Kameranın kapanmasını bir şekilde aşmıştım. Gösteri devam ediyor, ben de etraftaki zıpır veletlerden fırsat buldukça çekmeye devam ediyordum. O an farkında değildim ama günün ikinci büyük hatasını çoktan yapmaya başlamıştım.

     Bu gösteride biraz shutter speed'i düzgün bir noktada tutmak istiyordum, biraz hareket fena olmazdı sanki. Daha önceki çekimlerimde kameranın otomatik ayarlarıyla ilerlemek beni pek rahatsız etmemişti. Ancak bu kez pervanelerin havada donmuş gibi görünmesini istemiyor, profesyonel videolardaki o büyüleyici motion blur'u elde etmeye çalışıyordum.

Yeni Kameramın İlk Sınavı / SHG Airshow 2026 - 03

    Serinin ilk yazılarından biliyorsunuz, daha düzgün videolar çekebilmek adına biraz daha güçlü bir ekipman setine geçme kararı aldım. Bu ekipman seti sayesinde biraz daha güzel görünen sahneler çekebilmekti aslında temelde istediğim. Her ne kadar V380 ve EOS M ile uzun soluklu, mutlu bir ilişkimiz olsa da, artık biraz daha fazlasını istiyordum. Zaten aklımda Sony'ye geçme düşüncesi hep vardı ilk kameralarım Sony olduğu için, biraz da fazla romantize etmiş olabilirim bu fikri, şimdiden bakınca öyle görünüyor en azından. Zamanında kendi maaşımla aldığım ilk kameram Sony'nin Carl Zeiss lensli kompakt bir modeliydi. Yıllarca neredeyse her yere benimle geldi, zorlu şartlarda görevini başarıyla yerine getirdi. O kameradan beri aslında derinlerde bir yerlerde Sony’ye dönme düşüncesi her zaman vardı.