TuAF Airbus A400M Atlas "Koca Yusuf" (s/n 15-0051)

 

    Şu çizimdeki 15-0051 kuyruk numaralı arkadaşı hatırlar mısınız, bilmem, ancak geçtiğimiz gün kendisi son yaklaşmada kameralara yakalandı. Nakliye filomuzun en büyük, en yakışıklı ve muhtemelen en aktif uçaklarından olan A400M'lere karşı tarif edilemez duygular besliyorum. Havada ayrı güzeller, yerde ayrı güzeller. Birkaç günde bir İstanbul'un kuzey semalarından geçerken seslerini duymazsam fenalık geliyor. Bu görüntüleri yakalamamı sağlayan anneme ve muhteşem zoom performansıyla hayatıma renk katan Panasonic HC-V480'ime ne kadar teşekkür etsem az. Uçak iniş takımlarını açarken yakalamış olmak sanırım bu videoyu daha da değerli kılıyor.

Port Visit Of Royal Navy Destroyer HMS Duncan (D37) & Spanish Navy Frigate Mendez Nuñez (F-104) (08.10.2023)

 

     Ne kadar geçmişe gidebilirim derken 2023 yılına kadar inmiş olmam işimi layıkıyla yaptığımın bir göstergesi olabilir diye düşünüyorum. Ne zaman burada yabancı bir geminin liman ziyaretini yazsam biraz ortam geriliyor ama bu sefer belki kimsenin umrunda olmaz düşüncesiyle kendimi teskin ediyorum. 

     Duncan'la ilk karşılaşmamız bisikletle Dolmabahçe'ye inerken geminin devasa silüetini görmemle olmuştu. Güneşli güzel bir gün olduğu için denizde dev bir duvar ilerliyordu sanki. Nedense çok büyük göründü gemi o gün gözüme, sahilden birlikte biraz ilerledikten sonra gemi bana fark atmıştı. Sonrasında daha çok HMS Defender'ı görür oldum NATO görevlerinde. En son da belki hatırlarsanız HMS Dragon İran'daki karışıklık sebebiyle hava savunma unsuru olarak görev yapmak üzere bölgeye intikal etmeye çalışıyordu, savaş şu anda sönümlenme evresine girmiş gibi görünüyor ama herhalde Defender hala yolda.

Turkish Air Force113th Anniversary Flypast at Istanbul air Force Museum

     Blog yazılarında ve çektiğim videoları düzenleyip paylaşmada bir yüz sene kadar geriden geldiğimin farkındayım ancak yine de elimden geleni yapmaya çalışıyor olduğumu bilmenizi isterim. Bu video 2024 yılında Hava Kuvvetleri'nin Yeşilköy'deki Hava Kuvvetleri Müzesi'nde 113. yıl kutlamaları sebebiyle yapılan gösteri uçuşunda kaydedildi. Sanırım sonrasında Phantom'lara bu kadar yakından denk gelmedim diye hatırlıyorum. En azından SD kartlarda bu görüntülerin yitip gitmemesi adına imkan ve yeteneklerim elverdiğince editleyip sanal kütüphaneme koymanın yararlı olacağı kanısındayım.

Beşiktaş-I Vapuru Merdiven Boşluğu

     Bayağıdır çizim yaparken adamakıllı taciz edilmiyordum, bu çizimeymiş kısmet. Geçtiğimiz hafta biliyorsunuz Büyükada'da bir etkinliğimiz vardı. Ben de son zamanlarda uzayan ekran saatlerimi düşürmek adına biraz ekran orucuna karar vermiş, giderken veya dönerken acil mesajlar ve aramalar haricinde telefonu çantamdan hiç çıkartmamaya yemin etmiştim. Ek olarak da etrafla etkileşimi kesecek her türlü kitap vs. gibi unsurları da yanıma almamıştım. Giderken telefonu hiç çıkartmadım ama dönüşte biraz sıkılmaya başlayınca çizim yapmaya karar verdim. Vapur dolu olunca merdiven boşluğunda kendime yer bulmuştum, ilginç bir perspektif denemesi olabilirdi. Çizime başladıktan beş dk sonra baş hizamda tam benim bulunduğum kısmın üzerindeki korkuluklarda bir çift belirdi. Nefeslerini kafamda hissedebiliyordum. Vapur gidene kadar durmadılar, duymuyormuş gibi davrandım bu sefer turist sandılar. Biz nerdeyiz bizi de çiz falan dediler. Tepki vermedikçe giderek ses düzeyleri arttı. Bir saat usanmadan tepemde dikildiler. Hala saçlarımda aynı gerginliği hissedebiliyorum. Belki de ekran bağımlılığı iyi bir şeydir toplu taşıma unsurlarını kullanırken.

United Arab Emirates (UAE) Air Force Boeing C-17A Globemaster III

     Açık havada çalışıyor olmanın en güzel yanı çevrenize yeterince dikkat ettiğiniz takdirde böyle güzelliklerle karşılaşabiliyor olmanız olacaktır kuşkusuz. Geçtiğimiz yıllarda Çorlu Hava Meydan Komutanlığı yakınlarında çalışırken denk gelmiştim bu C-17A Globemaster III'e. Nedense bazı uçaklarla kader birliği yapmış gibiyiz, C-17 de onlardan birisi, genelde bir şekilde hep karşlılaşıyoruz olmadık zamanlarda, sanırım bu keratayı çok sevdiğimden olsa gerek. Gönlümde A400M ile birlikte en yakışıklı kargo uçağı tahtını paylaşıyorlar. Bu videnun üzerinden en az 3-4 sene geçmiş olsa da arşivde bir yerlerde kalmasına razı olmadı gönlüm.

Open House İstanbul x USk İstanbul Büyükada Etkinliği - III

     Bu resim de markör denemelerimin şimdilik sonucusu, efekt olarak suluboyaya yakın olması hoşuma gitti. Bazen not defterlerime de çizim yapıyorum, boyamaya kalkınca su sebebiyle sayfalar çarpılmaya başlıyor, sonrasında arka sayfalarına notlar alırken hem kağıdın dokusu değişiyor, hem de buruşmuş kağıda yazmak zorlayıcı olabiliyor. Bu biraz o etkiyi kaldırdı, her ne kadar arkasına fazla fazla geçse de yazmaya engel bir durum oluşmuyor. Bakalım şimdilik ilişkimiz iyi gidiyor gibi, ilerleyen süreçte tecrübelerimden bahsederim. 

Open House İstanbul x USk İstanbul Büyükada Etkinliği - II (Anadolu Kulübü)

     İlk durağımız Anadolu Kulübü'nün ana binasını görünce hemen deftere sarıldım, mimaride İngiliz etkilerini-eserlerini seviyorum, nedense çok derinden etkiliyor. Bu yapı da öyle oldu. Öğrendiğime göre arka taraftaki ek binanın mimarları arasında da Turgut Cansever varmış. Kitaplarını okuduğunuz bir insanın tasarımlarını yakından görmek de güzel bir his, satır aralarında bahsi geçen mevzuların gerçek hayata nasıl uyarlandığına da şahit olma fırsatını da yakalamış olduk kaşla göz arası. 

Bu arada ilk markör denemem de bu resimle oldu, nedense çok zor değiştiriyorum kullandığım malzemeleri hatta çoğu zaman değiştiremiyorum. Bir ekipmana çok zor tam anlamıyla güvenir hale geliyorum. O noktaya gelince de başka malzemelere şans vermek çok çok zor oluyor. Markör konusunda sanırım o noktaya geliyoruz gibi hissediyorum.

Open House İstanbul x USk İstanbul Büyükada Etkinliği - I

     Yaşadığımız şehri seven; onun sokaklarını, yapılarını ve gündelik hayatın içinde çoğu zaman fark edilmeden yanından geçip gittiğimiz detaylarını yeniden tanımak, yorumlamak ve keşfetmek isteyen insanlarla yollarımız kesişince insan ister istemez heyecanlanıyor. Open House Istanbul Festivali de tam olarak böyle bir düşünceden yola çıkan insanların başlattığı bir yolculuk aslında. Hepimizin gözü önünde duran; ancak ya kamuya tamamen kapalı olan ya da yalnızca sınırlı biçimde erişilebilen yapıların içini görme, bahçelerine girme ve o mekânlarla doğrudan temas kurma fırsatı sunan çok özel bir oluşum.

Open House Istanbul Lansmanı(06.05.2026/Taşkışla)

     Bu hafta, Türkiye’de ilk kez düzenlenecek olan Open House Istanbul kapsamında, Taşkışla’da gerçekleştirilen lansmana davetliydik. Önceki hafta yaptığımız Taşkışla Buluşması'nda aslında çizim yapmayı çok istemiştim; ancak hem hasta hem de son derece huysuz olduğum bir güne denk geldiği için eskiz defterini açma zahmetine bile girmemiştim. Bu yüzden bu sefer biraz daha erken gitmeye karar verdim. Başlama saatine bir saat olduğunu görünce hemen Orta Bahçe'ye geçtim, gün batarken havanın hafif serinliği nedeniyle güneş alan son köşelerden birine iliştim hemen. Boyamaya vakit kalmadı ama en azından çizimi tamamlayabilecek kadar zamanım oldu, sonuçta da böyle bir şeyler çıktı işte ortaya. Okulda daha fazla çizim buluşması yapsak güzel olur aslında.

CSO Ada Binası / Ankara

     Şu zamanda beton karşıtlığı daha çok kabul görüyor olsa da, malzeme dili açısından asfalttan sonra en sevdiğim dolgu malzemesi olabilir — doğru tabiri kullanıyor muyum emin değilim ama özellikle brüt betonun oluşturduğu monolitik kütle etkisine sahip, yekpare cephelerle karşılaşınca kendimi alamıyorum. Uzun zaman yol işinde çalıştığım için yüklü miktarda asfalt görüş alanıma girince de benzer tarifsiz hislerle dolup taştığım bilgisini dikkatlerinize sunmakta yarar olduğunu düşünüyorum. CSO Binası gerçekten betonun brutal hissiyatını sonuna kadar yaşatan binalardan biri oldu benim için. Daha önce defalarca yanından yöresinden geçmiş olmama rağmen bahçe duvarlarını aşıp binayı görmek kısmet olmamıştı. USk Ankara'nın düzenlediği Ulusal Eskiz Festivalinde kısmetmiş görmek. Böylelikle bu bina da girmiş oldu eskiz defterlerimize.